VSN, 21-10-2020

Waar families uiteenvallen, lange gekoesterde vriendschappen afbrokkelen en relaties op de klippen lopen door naar het schijnt onoverkomelijke meningsverschillen over het coronavirus, is er ook een heel andere ontwikkeling gaande. Deze ontwikkeling is voor mij onder andere merkbaar tijdens demonstraties. Zo ook vorige week maandag toen ik weer op Het Plein stond om mijn stem te laten horen voor de vrijheid en voor de verbinding.

Maar laten we eerst eens inzoomen op het begrip ‘demonstreren’. Ik ben geen demonstrant in hart en nieren. Los van De March against Monsanto die ik in 2014 gevraagd was te presenteren – en presenteren is iets heel anders dan demonstreren: tijdens de daadwerkelijke protestwandeling voelde ik me hoogst ongemakkelijk – was ik nooit eerder op een demonstratie geweest. Ik had na deze ervaring zelfs gezegd dit nooit meer te zullen doen, omdat dit echt niet bij me past. Inmiddels staat de teller op ruim boven de tien, waarvan ik er drie mede heb georganiseerd en op twee heb gesproken. En dat in slechts een paar maanden.

Het woord ‘demonstreren’ heeft in de loop der jaren best een lading gekregen. En zeker niet alleen maar positief. Bij sommigen ligt het zelfs in de taboesfeer. Maar wanneer we kijken naar de etymologische verklaring, dan betekent het niet veel meer dan ‘aantonen’, ‘laten zien’, ‘bewijzen’, ‘verduidelijking’ enzovoorts. En dat is nou net wat ik hier wil doen: aantonen. Aantonen dat er zaken dringend toe zijn aan verandering. En dat een grens is bereikt. Daarnaast willen wij laten zien dat wij bezorgd zijn. Bezorgd als ouders, grootouders, broers, zussen, neven, tantes, zwagers om het welzijn van alle Nederlanders, inclusief de kinderen. En wij komen altijd in vrede.

Waarom haal ik dan deze demonstraties aan, zul je wellicht denken. Wanneer ik op een dergelijke bijeenkomst kom, dan valt iedere keer mijn mond weer open van verbazing. Hoe kan het dat er zoveel mensen van zo’n uiteenlopende pluimage, die elkaar niet kennen, zo liefdevol en vredig met elkaar samen zijn? Hoe kan het dat hier werkelijk iedere bevolkingsgroep vertegenwoordigd is? Hoe kan het dat hier niemand uitgesloten wordt? Stiekem, als ik heel eerlijk ben, dan conflicteert deze waarneming elke keer weer met mijn met de paplepel ingegoten beeld van demonstraties. Het gaat hier om een daadwerkelijke doorsnede van de samenleving, waarbij het woord ‘demonstratie’ een heel andere betekenis krijgt en het woord ‘normaal’ een heel andere lading. Want daar staan wij dan, als normale mensen, te demonstreren voor rechtvaardigheid en een betere wereld.

Maar om terug te komen op de onderzoekende vragen naar het publiek dat zich tijdens deze vrijheidsdemonstraties verzamelt, het antwoord daarop is wat mij betreft: het liefdesvirus. En het liefdesvirus overstijgt huidskleur, politieke kleur, subcultuur, scene, niche en iedere andere denkbare vorm van verdeling. En misschien overstijgt het zelfs wel bloedbanden. Het liefdesvirus discrimineert niet, maar verbindt en opent ieders hart. Er is hier ruimte voor liefde, vertrouwen, vrijheid en interactie. De beginselen van een evenwichtige (liefdes)relatie. Hier zijn gelijkgestemden bij elkaar, die op een dieper niveau met elkaar verbinden. Namelijk op missieniveau. En wanneer de neuzen dezelfde kant op staan, dan zijn wij één. Wij zijn familie zonder familie te zijn.

Het is waar, liefde is het meest besmettelijke virus. Maar alleen dan wanneer onze toewijding verstandig en wijs is. Wanneer wij met z’n allen een brandpunt van dynamische liefde zouden zijn, zou het weldadige liefdesvirus ons dusdanig overspoelen, dat de gehele samenleving een werkelijke zee van compassie en liefde wordt. Wees die vuurtoren, die de schepen naar zich toe trekt, op zoek naar een veilige thuishaven van liefde en verbinding.

Maar hoe makkelijk is het om van een gelijkgestemde te houden? En hoe groot is de uitdaging om zelfs je ‘tegenstander’ lief te hebben? Het antwoord is: begrip. Toen ik een jaar of veertien was, zei ik al: “Je kunt voor iedereen en elke situatie begrip opbrengen.” Niet dat ik toen al altijd in staat was het direct in de praktijk te brengen hoor, maar de basis was gelegd en het is iets wat ik nog altijd train bij mezelf. Op het moment dat we begrijpen wat de werkelijke motivatie van een persoon is, dan vindt er ontspanning plaats, zijn we in staat de ander daadwerkelijk te zien en valt het oordeel en tevens de verdeling weg. Er treedt verbinding op.

Een voorbeeld ter illustratie: In de oertijd staat er een man klaar voor de aanval, gewapend met opgeheven knuppel. Wat is je eerste gedachte hierbij? Waarschijnlijk gaat die richting primitieve, onbeheerste agressie. Maar wanneer we de aanvallende leeuw en de ineengedoken vrouw en kinderen achter deze oermens zien, dan begrijpen we ineens de motivatie en verzacht ons oordeel.

Voor de politieagent of een commandant op een demonstratie werkt dat hetzelfde. Deze moet maar zien in te schatten met wat voor volk hij/zij te maken heeft en wat de risico’s zijn. Een grote groep mensen die ‘iets’ wil. Wat precies, is nog onduidelijk. Waar zelfs ik een fractie van een seconde denk, geprogrammeerd als ik ben: ‘Demonstranten… dat zal wel niet veel soeps zijn’, zo zal deze commandant ook zijn eigen gedachten hebben, beïnvloed door de door de massa omarmde beeldvorming van demonstranten. Deze man heeft mogelijk zorgen dat dit uit de hand zal gaan lopen of dat er zelfs sprake is van enige angst voor eigen leven. Hij zal de groep mensen in eerste instantie als bedreiging zien.

Maar ook andersom: De vrijheidsdemonstrant weet van zichzelf weliswaar dat hij/zij in vrede komt, maar weet niet hoe de politiemacht hierop zal reageren. Zij zien deze mensen met knuppels en intimiderende pakken staan en hebben wellicht nog de beelden van de afgebroken demonstraties vers op het netvlies staan. Op basis daarvan nemen deze demonstranten wellicht een bepaalde houding aan, die ook weer effect heeft op de politiemacht. Maar wanneer wij beseffen hoe de politieagent zich voelt en zijn/haar gedachtegang begrijpen, dan verandert dat de gehele situatie. We verzachten.

Met onvolledige informatie of inleving staat het oordeel zo klaar. Wanneer we in staat zijn het grotere plaatje te zien en de moeite nemen ons daadwerkelijk in de ander te verplaatsen, dan treedt er altijd mildheid op. Liefde is niet slechts een wilsdaad. Liefde wordt geboren uit het goed begrijpen van de motieven en gevoelens van de ander. Het is van minder belang om vandaag alle mensen lief te hebben, dan om elke dag of week één mens meer lief te leren hebben.

Laten we vooral beseffen dat wij niet alleen zijn, ook al voelt dit soms wel zo. Wij zijn met velen. En de groep is alleen maar groeiende. Het coronavirus doet het goed. Het liefdesvirus doet het beter!

Anna Zeven
Voorzitter Vrij en Sociaal Nederland

Door nieuwe voorwaarden van social media platforms is het lastiger om snel bereik op te bouwen.
Hoe kun je Vrij en Sociaal Nederland helpen?

* Like, maar VOORAL-> DEEL ONZE BERICHTEN OP FACEBOOK
https://www.facebook.com/vrijensociaalnederland
* Nodig mensen uit voor de wekelijkse ZOOM: Donderdag 19:50
Je vindt de ZOOM sessies onder Events op de Facebook pagina
* Volg en retweet ons op Twitter: http://twitter.com/vrijensociaal
* Word lid of doneer via www.vrijensociaal.nl
* Meld je aan als vrijwilliger via www.vrijensociaal.nl

Winkelwagen
There are no products in the cart!
Continue Shopping